... وقايع ابن محمود ...

نرخ جدید تسهیلات زیر میزی اعلام شد

نرخ پایه زیر میزی برای ادارات، نهادها و سازمانهای دولتی در سال جدید 400 تومان اعلام شد.

به گزارش خبرگزاری «رها نیوز»، این نرخ که در سال گذشته از «حق چای» به «حق بنزین» تغییر نام داده است، پیش ازین 100 تومان بود و با توجه اعلام نرخ آزاد بنزین برای خودروهای دولتی، به 400 تومان افزایش یافت.

بر اساس این گزارش، ازین پس تسهیلات زیر میزی برای ارباب رجوع ادارات، و رانندگان خودروهای عبوری در اتوبانها و بزرگراهها با نرخ پایه 400 تومان محاسبه خواهد شد. نحوه محاسبه نرخ زير ميزي بر مبناي ضريب جدول حقوقي كاركنان دولت به اضافه نرخ پايه ضربدر سهميه ماهانه بنزين خودروهاي دولتي خواهد بود.

با توجه به اینکه ادارات، نهادها و سازمانهای دولتی، از جمله نیروهای جان بر کف پلیس راه مستقر در جاده‫های کشور موظفند بنزین مورد نیاز خودروهای خود را با نرخ هر لیتر 400 تومان تهیه نمایند، قرار است بودجه مورد نیاز از طریق همیاری داوطلبانه ملت شهید پرور و با نرخ پایه 400 تومان تأمین گردد.

این گزارش می‫افزاید: ارباب رجوع ادارات دولتی می‫توانند با هماهنگی قبلی برای راه افتادن چرخ ادارات و راه افتادن کار خود، بر مبنای نرخ پایه 400 تومان، حق بنزین را محاسبه و پرداخت نمایند.

به گزارش پایگاه خبری «رها نیوز»، با توجه به اینکه ادارات دولتی هزینه تأمین سوخت خودروهای خود را به نرخ هر لیتر 400 تومان در بودجه سال 87 پیش بینی نکرده‫اند، قرار است این بودجه از طریق خودیاری ملت شهید پرور جذب شود.

تسهیلات زیر میزی از جمله تسهیلاتی است که ادارات، بیمارستانها، نیروی انتظامی و دادگستریهای سراسر کشور به منظور ارتقاء سطح خدمات رسانی به مردم با دریافت مبالغ مربوطه ارائه می‫کنند. قرار است لايحه جامع نحوه دریافت زیرمیزی پس از تصویب مجلس هشتم برای اجرا به دولت ابلاغ گردد. این لايحه با هدف تکریم ارباب رجوع و به منظور ساماندهی و یکسان سازی نرخ تسهیلات زیرمیزی تدوین شده و پیش بینی می‫شود تصویب آن تحول بزرگی در نظام اداری کشور ایجاد نماید.

يك ـ يك به نفع فوتبال

با توجه به اينكه هيئت دولت در تعطيلات مصوبه مهمي نداشت كه ما به آن گير بدهيم، پيش از هر چيز مي‫پردازيم به داربي يا همان شهرآورد پايتخت كه طبق معمول با نتيجه مساوي به نفع سازمان تربيت بدني و شهرداري تهران به پايان رسيد و همه چيز روز آخر تعطيلات ختم به خير شد.

چه ميكند اين ديه گو!

تا از ورزش خارج نشده‫ايم بايد ذكري خيري هم بكنيم از نامه بسيار مهم احمدي نژاد به ديه گو مارادونا ستاره ارزشي و عدالت محور فوتبال آرژانتين. مارادونا كه از جهت غمخواري مستضعفين جهان به طرز محسوسي لاغر و خوش هيكل شده است و سابق بر اين فقط با بانوان محجبه عكس تبليغاتي مي‫انداخته است، به عبارتي دست خدا بود كه از آستين تيم فوتبال آرژانتين بدر آمد و استعمار پير انگليس را در هم شكست.

ممنوعيت خرسواري چاقها

گفتيم روباه پير، يادمان افتاد كه دولت مهرپرور انگليس ممنوعيتي وضع كرده است كه طبق آن هيچ فرد چاقي در اين كشور حق خرسواري ندارد. اين تصميم البته به جهت حمايت قشر محروم خران جامعه است. با اين حال، دموكراسي ايجاب مي‫كند كه در جامعه خرهاي چاقي وجود داشته باشند كه افراد چاق هم بتوانند از نعمت خرسواري برخوردار شوند. وگرنه اين تصميم عين ناعدالتي بوده و باعث تضييع حق بخشي از اقشار چاق و چلّه جامعه مي‫شود. قرار است سفير انگليس در ايران بابت اين تصميم غير مسئولانه و ناعادلانه به وزارت امور خارجه احضار و مراتب ناخرسندي ايران رسماً به ايشان ابلاغ شود.

خانه تكاني بعد از تعطيلات

معمولاً خانه تكاني نوروزي را قبل از تعطيلات انجام مي‫دهند. اما اصل مهرورزي كه از اصول مترقي جامعه ماستُ ايجاب مي‫كند كه بعضي خانه تكانيها بعد از تعطيلات انجام شود. محمود احمدي نژاد رييس جمهور محبوب و مردمي تصميم گرفته است خانه دولت را بعد از تعطيلات حسابي بتكاند و به خدمت ارزنده دانش جعفري وزير اقتصاد خاتمه دهد. تعدادي ديگر از وزرا نيز در صف خانه تكاني نوروزي هستند. تا كنون به اين پرسش مهم فلسفي كسي پاسخ درستي نداده است كه وزيران را قبل از تعطيلات بركنار كنيم بهتر است يا بعد از تعطيلات؟ قبل از تعطيلات بركنار شوند، ممكن است تعطيلات به آنها و خانواده محترم خوش نگذرد. بعد از تعطيلات هم اگر بركنار شوند، ممكن است تعطيلات زهرشان شود. خلاصه ما مانده‫ايم!

مهران مديري در حلقه دروس

قهرمان قصه در حال فرار از دست نيروي انتظامي اتفاقاً گذارش به يكي از آن كافه‫ها كه سال گذشته پاتوق نااهلان عرصه ادبيات بود و نيروي انتظامي آنها را بحق پلمب فرمود افتاد و شد قهرمان جماعت شاعر كه در حلقه دروس به افتخار آفريني براي مملكت مشغول بودند. شنيده مي‫شود علي عبدالرضايي كه كماكان در رنوي خود در پاريس بسر مي‫برد، از دست مهران مديري شكايت مبسوطي فرموده و ايشان را به جهت جعل تاريخ در نشان دادن كيفيّت مكفيّات حلقه‫هاي ادبي مورد اتهام قرار داده‫ است. هنوز دادگاه صالحه‫اي براي رسيدگي به اين شكايت پيدا نشده است.

واقعاً اين موجودي كه اسمش مرد است، چيست؟

مرد بودن ظاهراً موهبتي است الهي كه دارنده آن از چنان توانايي برخوردار است كه نامش مي‫تواند دكمه لباسها را ـ علي الخصوص بعضي لباسهاي بعضي آدمها را ـ يكي يكي سرنگون كند. در اينكه اهميت اين توانايي چقدر است، تا كنون هيچ‫كدام از محققان غربي و شرقي به نتايج قانع كننده‫اي نرسيده‫اند. اما طبق اين اصل بديهي كه ايرانيان پدر همه اختراعات و اكتشافات دنيا هستند، افتخار رسيدن به اين كشف شهودي نيز متعلق به يكي از ايرانياني است كه هم اكنون در قالب فرار مغزها در كشور سوئد زندگي مي‫كند:

اى مرد!
من نمی‫دانم اين حقيقت كه می‫گويند چيست
اما می‫دانم
هر وقت نام تو را بر زبان می‫آورم
يكی از دكمه‫هايم می‫افتد (مانا آقايي)

..

پرسشهاي فلسفي.

1)   فرض كنيد لباس شاعر هشت تا دكمه داشته باشد. و شاعر هشت دست لباس در گنجه خانه‫اش داشته باشد. تعداد دفعاتي را كه شاعر بايد نام «مرد» مورد نظرش را بر زبان بياورد، محاسبه فرماييد؟ البته پيش فرض اوليه اين است كه دكمه همه لباسهايش بسته و نياز به بر زبان آوردن نام «مرد» مذكور باشد.

2)      پرسش مهم ديگر اين است كه نقش مردان هنگام نصب مجدد دكمه‫هاي افتاده چيست و اصلاً در اين خصوص فكري شده است؟

3)   با توجه به اينكه هر فرد در طول سال از تعداد محدودي لباس استفاده مي‫نمايد، استفاده از اين روش آيا به كاهش دفعات بر زبان آوردن نام «مرد» و لوث شدن حقيقت مجهول او نخواهد شد؟ و آيا اصولاً شاعر نخواسته است در قالب تمجيد، به محدود كردن نقش مردان در جامعه بپردازد؟ نگارنده در پشت اين شعر كه در آن از صنعت «ذم شبيه به مدح» استفاده شده است، نوعي نگاه انتقام گيرنده فمنيستي مشاهده مي‫نمايد كه تداوم آن مي‫تواند در تضعيف پايه‫هاي اقتدار جامعه مرد سالار نقش مؤثر و بلكه مخربي ايفا نمايد. فلذا، همينجا از عموم كساني كه احتمالاً از موهبت مرد بودن برخوردارند، دعوت مي‫شود تا روز جمعه با حضور در پاي صندوقهاي رأي، طبق معمول اين سي سال، مشت محكمي بر دهان ياوه‫گويان شرق و غرب حواله فرموده و ظرف دو سه روز از نتايج آن باخبر گردند.

4)      و سر آخر اينكه: تكليف لباسهاي بي دكمه چيست؟

به گزارش پايگاه فرهنگي لوح، مجموعه تازه‫اي از دكتر محمد رضا تركي با نام هنوز اول عشق است به زودي منتشر مي‫شود. تركي كه اين خبر را فقط و فقط براي خبرنگار لوح مي‫گفت، تازه از بنگاه خريد مسكن آمده بود و به همين دليل خوب خريد آپارتمان نُقلي جديدش، اسم ناشر اين كتاب را از ياد برده بود. سايت لوح غير ازين مطالب، چيز ديگري نيفزود.

..

همگان ميزان ارادت ما را به دكتر م.ر.ت اطلاع دارند. اين خبر را صرفاً براي تبليغ كتاب جديد ايشان آورديم و مطمئنيم وقتي چاپ بشود، سايت لوح مطالب باحال‫تر ديگري هم درين رابطه خواهد افزود. ما اسم ناشر را بلديم، ولي به كسي نمي‫گوييم! در عوض، نشاني جديد دكتر تركي را بلد نيستيم كه اميدواريم سايت لوح به اطلاع همگان برساند.

..

ما كمي گرفتاريم. مشغله و اينها. ربطي به اول و آخر عشق ندارد. بنابراين، از همكاري همه بينندگان وبلاگ درين رابطه سپاسگزاريم.

نگراني قابل درك خانم فاطمه آليا نماينده محترم مجلس از اينكه سالهاي سال است يكي از خيابانهاي تهران به نام زني است كه مظهر روابط تعريف نشده (سيمون دو بوار) با مردي است كه مثل عباس كيارستمي عينكهاي مشكوكي دارد (ژان پل سارتر)، هر شنونده عاقلي را به تأمل و تدبير وا مي‫دارد. چه برسد به ابن محمود كه نسبت به همه اين قبيل مسائل از همه اين قبيل آدمهاي نگران، عقل و حساسيت بيشتري هم دارد! ايشان، طي گفتاري متين و معقول با خبرنگار پارلماني خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در ايام دهه فجر ياد و خاطره‌ي شهداي زن را گرامي داشت و افزود: در شهر تهران نيز پيشنهاد مي‌شود نام خيابان «سيمون دو بوار»، در غرب تهران به نام زنان شهيد و يا به نام اولين شهيد زن در آستانه‌ي پيروزي انقلاب اسلامي (فاطمه اميني) نام‌گذاري شود.

نه اينكه خواسته باشيم در گفتار متين و معقول ايشان اِن قلتي بياوريم، اما همان طور كه بعضي از اصحاب گفته‫اند، منظور از «سيمين دوبوار» منحوط و منحوس، همان «سيمون بوليوار» انقلابي است. البته منشأ اين خطاي نه چندان بزرگ اين است كه اين غربيهاي عليه ما عليه بي فرهنگ، گاهي اوقات هم اسم مردانشان را «سيمون» مي‫گذارند و هم اسم زنانشان را. بنابراين، در اين رابطه مهم، چند پيشنهاد اساسي ارائه مي‫گردد.

اول. براي اينكه مؤمنات ما در تشخيص مرد و زن غربي كه ممكن است عواقب ناگواري نيز به دنبال داشته باشد، زبانم لال دچار خبط و خطاي نامعقول نگردند، پيشنهاد مي‫شود ازين به بعد، اسم كوچك «سيمون دوبوار» را به «سيمين» تغيير بدهيم كه وجه زنانه شخصيت مردانه او مشخص شود، و اسم و مسمّا با هم جور در آيند.

دوم. براي اينكه پيشنهاد متين و معقول و منطقي و مطالعه شده خانم آليا نيز شهيد نشود و به خاك و خُل نيفتد و خداي نكرده كسي نگويد كه كسي براي حرف نمايندگان ارزشي مجلس ارزش قائل نشده است، خيابان مذكور را به همان نحو كه فرموده‫اند تغيير نام داده و اولين بلوار بعدي را كه قرار است شهرداري تهران احداث نمايد، به ياد كشور دوست و برادر بوليوي مجدداً به نام «سيمون بوليوار» نامگذاري نمايند كه در اين قضيه نيز اسم (بوليوار) با مسمّا (بلوار) سازگار افتد.

سوم. پيشنهاد مي‫شود خانم آليا را كه رييس كميسيون امور بانوان مجلس هستند و ظاهراً در اين خصوص مطالعاتشان از ساير نمايندگان زن مجلس وسيع‫تر و مؤثرتر هم هست، به رياست كميته بازنگري نام خيابانها و بزرگراههاي شهر تهران بگمارند. بلكه ساير مشكلات مردم تهران علي الخصوص قشر زحمتكش بانوان عن‫قريب حل شود.

اگر بخواهيم به عنوان يه توريست فرهنگي به تبريز نگاه كنيم و بعداً غزلي بگوييم كه در كنگره «خط سوم» مقام بياورد و مردم مهمان نواز اين شهر هم خوششان بيايد، بايد چكار كنيم؟ شاعران كنگره‫اي البته جواب اين سؤال را خوب بلدند و لازم نيست اين مطلب را بخوانند. اينها را براي جواناني مي‫نويسيم كه قرار است در كنگره‫هاي بعدي چشمشان به جمال سكه‫ها نوراني شود.

في المثل، تبريز شما را ياد چه چيزي مي‫اندازد؟ لازم نيست حتماً تبريز رفته باشيد، از همسايه‫ها هم سؤال كنيد، جواب سؤالتان را مي‫دهند. اينترنت هم كه دم دست هست.

اولش، شمس تبريزي كه اين روزها توي بورس است و آدم فوراً بياد كشور دوست و برادر و مسلمان تركيه و قونيه مي‫افتد. تركيه هم خواه ناخواه آدم را ياد لشكر چنگي‍ز مي‫اندازد. مي‫توانيد از كلمه چنگ، ذهنتان را ببريد به تار و دوتار و موسيقي تركي و باياتي و عاشيقها و رقص تركي و ابراهيم و ازين حرفها. ببينيد چقدر راحت جور مي‫شود!

و بعدش شهريار عليه الرحمه كه سريالش هم اين ايام دارد پخش مي‫شود. شهريار، خوب شهر «يار» هم به حساب مي‫آيد و آدم ياد شعر حافظ مي‫افتد: به شهر خود روم و شهريار خود باشم و بعداً آدم كم كم لهجه سياسي هم پيدا مي‫كند. اگر از سياسي بازي خوشتان نيامد، برويد سراغ ترك شيرازي. بعدش، سمرقند و بخارا را نيز از تخيل روان خود بي نصيب نگذاريد. سر راه شيراز، فاتحه‫اي هم براي حافظ بخوانيد كه ثواب دارد.

لهجه آذري را هم اگر قدري تخيلتان قوي باشد، مي‫توانيد به ماه آذر يا آتش و زمستان ربطش داد. زمستان چند تا خوشه تصويري توي ذهنتان ايجاد مي‫كند كه براي اين روزها بد نيست: برف و بهمن و قطعي گاز و 22 بهمن و انتخابات پر شور و ازين قبيل. البته، اينها قدري زبان غزل را از كار مي‫اندازد. ولي براي سايتها و وبلاگها بد نيست. خطري هم ندارد.

زلزله تبريز هم كه يادتان هست. اگر دلبر شما تبريزي باشد، لابد چند ريشتر زلزله هم در بنيانهاي وجودي شما ايجاد كرده است. و قاعدتاً پاي گسل هم به ميان مي‫آيد. مي‫توانيد آن را به دلبر پيمان گسل هم ربط بدهيد. بهرحال، اين ربط و بيربط در شعر امروز جواب مي‫دهد. نگران نباشيد.

مي‫شود آدم تبريز وارد ذهنش بشود و كوه سهند را توي شعرش استفاده نكند؟ سهند فعلاً برفگير است و آدم مي‫تواند آن را ربطش دهد به پيري سپيدموي و ازآنجا گريزي بزند به دماوند و چند تا فحش آبدار به جنگ و جدال و كلاه خود و ابزار و آلات متناسب ديگر بدهد و جگرش خنك شود. بقول حافظ تبريزي: اي نور ديده! صلح به از جنگ و داوري.

البته تبريز جاذبه‫هاي فرهنگي و گردشگري و اقتصادي و اجتماعي ديگري هم دارد كه ما پيشنهاد مي‫كنيم به آنها هم فرصت عرض اندام در غزل امروز بدهيد: تراكتور سازي تبريز واقعاً اهميت اقتصادي والايي دارد. و از آنجا مي‫توانيد ذكر خيري هم از واسيلي گوجا بكنيد. درسته واسيلي ارمني نبود، ولي چه اشكال دارد كه سري هم به تاريخ معاصر بزنيد و از حمايت ارامنه نيز برخوردار شويد؟ نخواستيد، برويد سراغ سيلي نقد به از حلواي نسيه و خودش كلي كلمات به دنبال دارد. نخواستيد، از گوجه استفاده كنيد. گوجه آدم را ياد قلب خونين همه عشاق عالم مي‫اندازد. خلاصه يه واسيلي گوجا ميگوييد و هفتاد تا كلمه مرتبط از توش در مي‫آيد.

اگر توي غزلتان به تبريز مسافرت كرديد، مسجد كبود و ارگ تبريز و مقبرة الشعراء و ئيلگلي هم فراموش نشود. سفرتان بي خطر و لبريز از جوايز باد!

..

حالا اگر وقت شد، ما براي شهرهاي ديگر هم دستور العمل مي‫نويسيم. خدا را چه ديدي؟ شايد خط چهارم در اردبيل برگزار شد. آن وقت است كه حسين رضا زاده و علي دايي وارد فرهنگ تداعيها مي‫شوند. اصلاً از همين حالا براي كنگره بعدي شعر بگوييد، جاي كلماتش را بعداً با هم عوض خواهيم كرد. بهرحال، هر شهري چند تا مفاخر فرهنگي دارد؛ و آثار تاريخي و مناطق ديدني و كوه و كتل و دشت و دمن هم كه روي شاخش است. جمال سكه‫ها را عشق است. دوستان را نيز زيارت مي‫كنيم. آمار عملكرد نهادها هم مرتب بالا مي‫رود و اين خودش بزرگترين خدمت به ادب و فرهنگ اين سرزمين است. چه خوش بود كه برآيد به يك كرشمه دو كار/ زيارت شه عبدالعظيم و ديدن يار!

علي احمد سعيد معروف به آدونيس شاعر معروف سوري كه سال 1384 به ايران تشريف آورده و به شيراز هم سفر كرده بودند، از قرار معلوم تغيير مليت داده و تبعه كشور فرانسه شده‫اند.

از برنامه هاي مهم آدونيس در سفر به ايران، ديدار با خيام زمانه ما ايرج زبردست بوده است و ظاهراً استاد ايرج زبردست به ايشان افتخار عكس گرفتن هم داده و كيف ايشان را حسابي كوك كرده‫اند. عكس اين ديدار را مي‫توانيد در وبلاگ منسوب به ايرج زبردست مشاهده فرماييد.

از قرار معلوم، آدونيس پس از ديدار با ايرج زبردست به اين نتيجه مي‫رسد كه ازين به بعد بهتر است يك شاعر بزرگ فرانسوي باشد تا يك شاعر كوچك و مفلوك عرب. ظاهراً ديدار با ايرج زبردست باعث تقويت حس خودبزرگ بيني اين شاعر عرب شده و خودش را حسابي گم كرده است.

البته از «خيام ديگر» ما اين معجزات فراوان سر زده است و همه شاعران و منتقدان كشور آرزوي اصلي شان اين است كه بتوانند براي كتاب بعدي ايشان مقدمه بنويسند و به شهرت برسند. اخيراً امبرتو اكو و ميلان كوندرا نيز ابراز تمايل كرده اند كه به افتخار مقدمه نويسي بر كتاب تازه رباعيات ايرج زبردست نائل آيند. به گزارش خبرنگار ما، ايرج زبردست در حال سبك سنگين كردن پيشنهادهاي اين نويسندگان است. از ايرج زبردست تقاضا مي‫شود در پذيرفتن پيشنهادها دقت كافي را مبذول داشته و از ملاقات با كساني كه كم جنبه بوده و خودشان را زود گم مي‫كنند، جداً اجتناب ورزند.

از آدم علیه السلام هیچ اثر هنری باقی نمانده است. البته این به معنی هنرمند نبودن آن بزرگوار نیست. چرا که اگر ذوق هنری نداشت، این همه بچه آدم که از خودش تولید کرده است، دستی یا پایی یا چیزی در هنر نداشتند. لامصّب این حس هنرمندانه را بچه‫های آدم از همان روزهای نخست حیات در غارهای پرت افتاده به ثبت رسانده‫اند. و بیا تا امروز. از همان روز نخست آفرینش، آدم علیه السلام، مهمترین دغدغه‫اش «درگیری با مسئله زن» بود و همین زن بود که آخرش او و پسرانش، هابیل و قابیل را به روز سیاه که نه، به ظلمات ممتد و این قبیل حرفهای نوآر نشاند و کارشان به خون و خونریزی و قتل و کشتار انجامید. و بیا تا امروز.

اگر می‫بینید که منیرالدین بیروتی هم از سال 1380 تا 1384 درگیر مسئله زن بوده است، شک نکنید که میراث همان دغدغه‫های ازلی است. این دغدغه البته برای نویسنده گران تمام شده است. همان طور که برای آدم ابوالبشر گران تمام شد. به عبارت دیگر، فرزندان خلف آن ابوی محترم، هنوز از سرنوشت جد بزرگوار خود درس عبرت نگرفته و دوست دارند همه شان از همان سوراخ چند بار ماتحتشان گزیده شود تا بفهمند که دغدغه یعنی چه؟

منیرالدین بیروتی بعد از اینکه چاپ دوم رمان «چهار درد» اجازه چاپ نگرفت، توی ذوقش خورد و دستپاچه شد و گفت: در شرایط فعلی دیگر کتابی چاپ نخواهد کرد. اما کرد: «دارند در می‫زنند». و قاعدتاً مجبور شد دو داستان این کتاب را بخاطر همان موضوع «درگیری با مسئله زن» حذف کند و جای بعضی کلمات یا نقطه چین بگذارد و یا آنها را عوض کند و مثلاً بجای اینکه بگوید: بدکاره یا روسپی یا ج... (که ما نیز از گفتنش شرم داریم)، بنویسد: دلبرکان غمگین و قس علیهذا!

..

خودتان بخشی از مصاحبه روزنامه سرمایه با منیرالدین بیروتی را بخوانيد، مشکل دغدغه‫ها را متوجه میشوید:

چطور موافقت كرديد دو تا داستان حذف شود؟

يك سري كارها انجام شده بود بعد از آن هم من سه چهار ماهي اصلا قصد چاپ نداشتم. بعد از اين‌كه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي جواب داد و گفت دو داستان را حذف كنيد، تصميم گرفتم كه چاپ نكنم. بعد از سه چهار ماه ناشر گفت يك سري كارها انجام شده و من هم فكر كردم به عنوان آخرين دغدغه‌ها بهتر است، اين كار را بكنم. خودم مي‌خواستم از اين موضوع جدا شوم.

دو داستاني كه حذف شدند همين مضمون را داشتند؟

يكي داستاني است با نثري كلاسيك كه خودم هم خيلي آن را دوست دارم و خيلي هم وقت روي آن گذاشتم. فكر مي‌كنم داستان‌ نويي باشد گرچه نثر آن كلاسيك است. اما متاسفانه اجازه ندادند چاپ شود. موضوع آن نيز خيلي كلي‌تر است هرچند در ارتباط با همين مسئله هم هست.

دليلشان براي حذف چه بود؟

فكر نمي‌كنم ارشاد خود را موظف بداند كه در مورد اين‌جور مسايل به ما جواب بدهد.

داستان ديگر چه بود؟

آن داستان هم دربارهء مساله زن و رفتارهاي اجتماع با او بود. ولي دربارهء موضوعي بود كه هنوز صحبت‌كردن دربارهء آن بسيار سخت است. يادداشتي از زناني بود كه در جامعهء ما هستند ولي نبايد از آن‌ها اسم ببريم.

از همين داستان‌هاي چاپ شده چقدر حذف شد؟

تا آنجايي كه يادم هست فقط در حد كلمه بود. 556 مورد كلمات را بايد حذف مي‌كرديم. من حذف كردم ولي يك جورهايي معادل آن‌ها را گذاشتم.

..

ما دیگر چیزی نمی‫گوییم. تغيير 556 كلمه و حذف دو فقره داستان چيزي است كه آدم اسمش را سانسور و مميزي بگذارد و بابتش جار و جنجال بپا كند؟ عجب دوره و زمانه‫اي است!

خوشمزه‫ترین بخش ادبیات فارسی امروز، سفرنامه‫های آن است. ما خودمان سه روز قونیه بودیم، سی روز سفرنامه نوشتیم و دادیم روزنامه جام جم ولی چاپ نکرد. البته زورشان به هزینه هنگفتش نرسید. وگرنه خیلی هم از خدا می‫خواستند که سفرنامه ما را چاپ کنند. شاعران بزرگ دیگر از قبیل ما نیز هکذا! بعضی شاعران دائم السفرند و باید از ایام حضر بنویسند. البته نوع ادبی «حضرنامه» هنوز به اندازه کافی باب نشده است.

جهان دیده بسیار گوید دروغ

عیب شاعران در این قبیل موارد، قدری اغراق و بزرگنمایی است که البته حسن این طایفه نیز محسوب می‫شود. چون واقعیت، چنان که افتد و دانی، چیز دندانگیری نیست و عالم تخیل علاوه بر آنکه رنگین است، باعث حفظ آبروی جماعت شاعر نیز می‫شود. سعدی علیه الرحمه گویا در باب جماعت شاعر سفرنامه نویس بوده است که فرموده است:

غریبی گرت ماست پیش آورد/ دو پیمانه آب است و یک چمچه دوغ

گر از بنده لغوی شنیدی ببخش / جهان دیده بسیار گوید دروغ

شرح دردمندی شاعران سفر کرده

یدالله رؤیایی اخیراً داستان یکی از سفرهای قدیمش را به این شکل تعريف کرده است:

زمانی با شاملو، برای شرکت در کنگرۀ نظامی، به رم رفته بودیم. بهار ۱۳۵۴ بود. بعد از اتمام کار کنگره، به پیشنهاد او هفته‫ای به گشت و گذار ماندیم. روزها و شبهای ما به پرسه در کوچه‫های رم و بارهای ونیز، در کافه‫ها و یا در هتل، به مستی و بی خبری می‫گذشت، با ویسکی، و آذوقه‫ای از تریاک و هروئین که با خود برده بودیم، و یک "ذخیرۀ احتیاطی" از شیرۀ ناب. ویا مخدرات دیگر، گاهی هم از نوع علیایش: با دلبرکانی نه چندان غمگین. در بازگشت به تهران ، چند روز بعد مصاحبه مفصلی از احمد دیدم با علیرضا میبدی در روزنامۀ رستاخیز، حکایت از سفری پرملال، پراز تحمل و تلخی:

«...روزها در کوچه‫های رم، فریاد می‫زدم : آیدای من کجاست ... و هر روز در مه صبحگاهی لوئیجی با گاری‫اش از گورستان پشتِ رودخانه می‫آمد، از جلوی ما می‫گذشت و بهم صبح بخیر می‫گفتیم ...

آن روز که لوئیجی با گاری خالی به گورستان می‫رفت (ویا بر می‫گشت؟)، از جلوی ما گذشت، چیزی بهم نگفتیم... من تمام روز را سراسیمه در کوچه‫ها دویدم و فریاد زدم: آیدای من کجاست؟ و می‫گریستم ...» (به نقل از حافظه)

فرداش که به هم رسیدیم پرسیدم: احمد! ما که هر روز باهم بودیم، حالا آیدا جای خود، ولی این لوئیجی که نوشتی هر روز با گاری خالی به گورستان می‫رفت کی بود؟ که هیچ‫وقت من ندیدم !
گفت : آره ، لابد لوئیجی پیراندلو بوده !

نتیجه گیری ابن محمود

تو خود حدیث مفصل بخوان ازین مجمل و قیاس بفرمایید سایر سفرهای بزرگان را که چقدر با مشقت همراه بوده است و چه پیامهای مهمی که از شعر و ادب ایران به مردم جهان ابلاغ می‫کردند! ظاهراً اثر مکیفاتی که شاعر استعمال فرموده، تا خود تهران ادامه داشته است. آذوقه هم آذوقه‫های قدیم!

..

از جليل عزیز ممنونم که توجه مرا به این فقره مهم جلب نمود!

..

این میان تیترها را هم به سفارش یکی از دوستان گذاشتم که ملال نیفزاید.

استاد علیرضا افتخاری همزمان با انتشار آخرین اثر خود اعلام کرد که قصد دارد مثل علی دایی در عالم موسیقی یک رکورد دست نیافتنی بجای بگذارد و نام خود را در کتاب رکوردهای گینس به ثبت برساند.

..

علی دایی که از دانشگاه صنعتی شریف پا به عالم فوتبال حرفه ای گذاشت و ظرف مدت ده سال پیکان 57 خود را به مرسدس بنز تبدیل کرد، با چهار گلی که در سال 2004 به تیم لائوس زد، توانست به باشگاه صدتايي‫ها بپيوندد و به این سؤال دشوار فلسفی که «علم بهتر است یا ثروت» پاسخ روشن و قانع کننده‫ای بدهد.

..

افتخاری در همه ژانرها اعم از سنتی  و محلی و پاپ و تلفیقی و چند ژانر ناشناخته، آثار متعددی از خود بجای گذاشته که شمار آنها تا کنون از 40 آلبوم فراتر رفته است. وی برای آنکه بتواند به رکورد دایی دست پیدا کند، واجب است بجای دو کاست در سال، حداقل چهار کاست در سال در بیاورد.

..

عده ای معتقدند که علی دایی بیشتر گلهای ملی خود را به تیمهای بزرگی مثل لائوس و ماکائو و ميانمار و هندوراس و بنگلادش زده است. مانده‫ایم که استاد علیرضا افتخاری چگونه می‫خواهد این الگو را در موسیقی پیاده کند؟

..

این برای اولین بار است که یک هنرمند الگوی خود را یک فوتبالیست معرفی می‫کند. ضمن تبریک به قاطبه هنرمندان موسیقی کشور، از استاد شجریان، حسام الدین سراج و شهرام ناظری دعوت می‫شود الگوی ورزشی خود را هرچه سریعتر به جامعه اعلام نمایند. در این راستا، علی پروین، ناصر حجازی، امیر قلعه نویی، خداداد عزیزی، علیرضا نیکبخت واحدی، رضا عنایتی، مجتبی محرمی، علی انصاریان، مهدی هاشمی نسب و... به عنوان چهره‫های ماندگار به جامعه هنری معرفی می‫گردند.

..

نشان شوالیه هنری شهرام ناظری کجا و عنوان بهترین گلزن لیگ برتر کجا؟ معلوم نیست صدا و سیمای کشور که از مالیات مردم ارتزاق می‫کند، روی چه اصلی، وقتی را که می‫شود صرف نشان دادن گلهای نیم فصل لیگ برتر کرد، صرف پخش خبر نشان گرفتن شهرام ناظری آن هم در یک کشور بیگانه غربی مي‫كند. درست است که این خبر بیشتر از یکی دوبار آن هم در ذیل اخبار پخش نشده است، اما همین کار ضد ارزشی نیز ممکن است باعث رویگردانی جوانان از ورزش گردد.

..

البته از انصاف نباید گذشت که صدا و سیما مسئله عدم پوشش خبری را در مورد سایر هنرمندان، به نحو شایسته رعایت و از بدآموزیهای مترتب بر آن جلوگیری کرده است. بیچاره عباس کیارستمی کوته نظر که به خیال خودش شاخ غول را شکسته که نخل طلایی جشنواره غیر اخلاقی کان (یاهمان کن خودمان) را برده است. بشین با!

..

یکی از افتخارات ورزشکاران ما، استفاده از مواد نیروزا در میادین ورزشی است. از استاد علیرضا افتخاری که دنبال افتخارات بیشتر است، دعوت می‫شود که برای نيل به افتخارات بيشتر، از امر دوپینگ غفلت ننماید که امروزه در رأس كل امور قرار دارد و از انتخابات مجلس و حضور دشمن شکن ملت در پای صندوقهای رأی هم واجب‫تر است.

..

از علی دایی که با بیان شیوای خود الگوی فصاحت و بلاغت نسل چهل سالگان است، عاجزانه درخواست می‫شود که اجازه دهند شاعران نیز اجازه داشته باشند ایشان را الگوی کاری خود قرار دهند. فی الواقعُ حیف است که جامعه به این الگوهای برتر بی توجهی نماید. مگر تا الآن کدام هنرمندي توانسته اند در مراسم قرعه کشی جام جهانی شرکت نمایند؟ خوب ديگه!

فرض کنید که فرض محال، محال نیست و شما را مثل محمد قوچانی یک دفعه گذاشته‫اند سردبیر یک روزنامه مهم. شما خوشگل و سر و زباندار هستید و مسایل را نیز تا حدودی درک می‫کنید و می‫دانید که یک کیلو ماست، چقدر کره دارد. خلاصه، دبیران تحریریه جمع شده‫اند و امروز هم روز شلوغی است و در سرتاسر ایران اسلامی و جهان پیرامونی و ینگه دنیا و همه اطراف و اکناف عالم کلی خبر مهم رسیده است و همین امروز هم باید تعیین تکلیف شود که کدامیک تیتر اول شماست. ما تیترها را جمع کرده‫ایم، تا سردبیر محترم کارش راحت‫تر شود. البته شما خودت اِند سردبیری هستی و روزنامه لوموند و ایندیپندنت هم دنبال شماست، ولی ما از بس وسواس داریم، توضیحاتی را هم برایتان مرقوم می‫فرماییم. اصلاً ما نوکر بی‫جیره و مواجب شما هستیم در این فقره عظما. خیالت راحت شد؟

...

اکبر رادی صحنه آبی را ترک گفت

از قرار معلوم یک نفر آدم معلوم الحال که در زمان سابق هم نمایشنامه می‫نوشته است، به دلایل نامعلومی، در سن 68 سالگی روز بعد از آنکه 69 سالگی بهرام بیضایی را تبریک گفت، یک مرتبه بدون هماهنگی با خبرنگاران هنری مُرد. برادران کیهانی عمراً اگر در مورد مرگ ایشان چیزی بنویسند، اعتماد البته می‫کند تیتر یک. شما خود دانی!

ƒ

بی نظیر بوتو نیز به پدرش پیوست

ظاهراً دیگر تخم و ترکه خانوان بوتو در پاکستان ور افتاده است و خیال پرویز مشرف از هر حیث تا چند سال ازین بابت راحت است. بقول عثمان مختاری غزنوی: نظیر خویش بنگذاشتند و بگذشتند. این خانم به چشم خواهری در عالم سیاست آدم بی نظیری بود و البته رییس جمهور اسبق که چندین ساعت با ایشان مذاکراتی داشته‫اند، بهتر از ما می‫توانند درین باب اظهار نظر بفرمایند که حتماً عنقریب از اولین تریبون مهم خواهند فرمود.

ƒ

آرتور جورج هم آمد

قضیه مربیگری تیم ملی فوتبال ایران در حال حاضر مهمترین مسئله مملکت ماست، آن وقت ملت از رییس جمهور عدالت پیشه در مورد گرانی و تورم سؤال می‫فرمایند. هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد. اما چه کسی هست که به این مسئولین این مسائل را بفهماند و خوشبختانه علی آبادی این نکته را بخوبی درک می‫کند و به کمیته انتقالی اجازه داده است که باب مذاکره را با آرتور بگشایند. تنها نقطه منفی در کارنامه این مربی سرشناس، اول سکته‫های ملیح و قبیحی است که ازو بعضاً بدون هماهنگی سر می‫زند و دوم، صفایی فراهانی علیه ماعلیه است که پایش را توی هر کفشی بکند، مسئولین فیفا و سازمان تربیت بدتی متفقاً هزار تا اما و اگر برای آن کفش می‫تراشند.

ƒ

نگرانی در مورد رد صلاحیتها

یک عده دائم الشک که معلوم نیست نمازهایشان در درگاه احدیت مقبول باشد یا نباشد، وسط دعوای صفایی فراهانی و رییس محترم سازمان تربیت بدنی نرخ تعیین می‫کنند که ما نگران تأیید صلاحیت خود هستیم. مؤمن متقی! اگر ریگی به کفش خود نداری، چرا هر نیمه شو آیی بخوابُم؟ ظاهراً شما به خودت هم مشکوکی، وگرنه دلیلی نداشت هی دم از رد صلاحیت بزنی. برو این دام بر مرغ دگر نه. شک نداشته باش که افکار منفی زودتر به نتیجه می‫رسند و فرد منفی باف را به خاک سیاه می‫نشانند. چگونه است که اگر در گوش گلها آواز بخوانی متوجه می‫شوند، آن وقت اگر در گوش هیئتهای نظارت بخوانی، متوجه نشوند؟

ƒ

نامجو به عشق وطن بازگشت

بعضی از اعزه یاران ما را در فقرات قبل به بی انصافی متهم فرمودند و گفتند که در مورد برادر وطن دوست جناب محسن نامجو از جاده صواب خارج و فعل منکراتی انجام داده‫ایم. خدمت این عزیزان عرض کنیم که شنیدن یا نشنیدن صدای محسن نامجو فعلاً افتخار مهمی نیست، ولی ما مرتکب این فعل شده و محصولات صوتی ایشان را به گوش جان نیوشیده و گاهی لذت نیز برده‫ایم. ولی قرار نیست در مورد مصاحبه‫های ایشان هم حرفی نزنیم. فلذا، بار ديگر اعلام می‫کنیم که محسن جان را حدیث حب الوطن به این دیار بی سر و سامان کشانده است ولا غیر!

ƒ

گاز ندهید و کم مصرف کنید

از قرار معلوم مشترکان محترمی که در دسترس می‫باشند، چنانچه تخته گاز بروند، همین اول زمستانی مزدشان را کف دستشان خواهند گذاشت و گازشان را قطع خواهند کرد. بعضیها که دچار خیالاتند فکر می‫