19 مهر 1386. آکادمی نوبل ساعت دو و نیم عصر به وقت تهران شخصاً به خودمان اعلام کرد که خانم دوریس لسینگ 88 ساله را بخاطر اینکه در ایران به دنیا آمده است، برنده جایزه نوبل ادبیات اعلام کرده است. لسینگ که روز 22 اکتبر سال 1919 در شهر کرمانشاه به دنیا آمده است و در حال حاضر علی رغم میل باطنی در شهر لندن زندگی میکند و به زبان انگلیسی رمان مینویسد، در اولین اظهار نظر رسمی خود گفت: من بسیار سرافرازم که در کشوری به دنیا آمده ام که رییس جمهور فهیم و مردمی آن احمدی نژاد است. وی اظهار امیدواری کرد که بتواند با یاد گرفتن زبان فارسی، بقیه رمانهای خود را به زبان فارسی بنویسد و ازین طریق بتواند مثل مولوی به فرهنگ جهانی خدمت کند.
23 مهر 1386. آقای کلهر مشاور فرهنگی رییس جمهور ایران طی مصاحبه تأیید نشده ای گفت: رییس جمهور تصمیم دارد گذر نوبل از مرزهای ایران را به اعضای آکادمی نوبل تبریک بگوید و به آنها بفهماند که آفتاب ادبیات عدالت محور هیچگاه زیر ابر نوبل پنهان نمیماند و مستضعفین جهان متوجه خواهند شد که انرژی هسته ای حق مسلم ماست. وی افزود: خانم لسینگ با اینکه چهل سال حقش در آکادمی نوبل تضییع شده بود، با مقاومت دلیرانه خود که یادآور حماسه جنگ چهل روزه لبنان است، توانست عدالت را بر کرسی بنشاند و به همگان ثابت کند که گوهر ایرانی در هر جای جهان باشد، تابندگی خود را حفظ خواهد کرد. حتی در سن 88 سالگی.
27 مهر 1386. اخبار تأیید نشده حاکی است که ایران بیتابانه در اشتیاق حضور دوریس لسینگ برنده ایرانی جایزه نوبل ادبیات بسر می برد و قصد دارد یکی از باشکوهترین استقبالهای تاریخ را از این هنرمند سالخورده بعمل آورد. تا این لحظه هنوز برنامه سفر لسینگ به ایران تأیید نشده است. گفته میشود که دوریس لسینگ قصد دارد شخصاً با آقای احمدی نژاد دیدار کرده و از تلاشهای او در راستای برنده شدن یک ایرانی در آکادمی نوبل قدردانی نماید.
30 مهر 1386. دوریس لسینگ نویسنده خود فروخته از خود بیگانه ای که قصد داشت با سوء استفاده از نام ایران خود را در بین ملل جهان مشهور کند، در گفتگو با روزنامه اسپانیایی زبان «ال پاییس» که از سازمان جاسوسی آمریکا و اسراییل تغدیه میشود، با بی شرمی تمام گفت: من همانقدر که از تونی بلر متنفرم، از دولت ایران نیز متنفرم.
2 آبان 1386. آقای جوانفکر مشاور رییس جمهور ایران، شایعه دعوت از دوریس لسینگ را تکذیب کرد و گفت: ایران از ایرانی بودن این عامل موساد و سیا شرمسار است. بی شک درین مقطع زمانی، انتخاب آکادمی نوبل مثل همیشه یک انتخاب سیاسی است و آنها از طریق برگزیدن یک نویسنده که بطور اتفاقی در ایران به دنیا آمده قصد بدنام کردن و ضربه زدن به ایرانیان را داشته اند. وی افزود: اگر اعضای آکادمی ریگی به کفش خود نداشتند چرا خانم فاطمه رجبی را که یک نویسنده طراز اول جهانی است، به عنوان بانوی اول ادبیات جهان انتخاب نکرده اند؟
4 آبان 1386. دولت ایران ترجمه آثار دوریس لسینگ را به دلیل بدآموزیهای اخلاقی آن ممنوع اعلام کرد. بنا بر این گزارش، این زن 88 ساله بدون آنکه از سن و سال خود خجالت بکشد، در کتابهای خود صحنه های گفتگوی میان مردان و زنان اجنبی و نامحرم را به تصویر کشیده است و در بعضی از آنها، حتی شخصیتهای رمان مسایل خصوصی خانوادگی خود را با خوانندگان در میان میگذارند. مقامات ایرانی معتقدند، زبان فارسی نباید به چرندیات یک نویسنده ضد ایرانی سالخورده آلوده شود.
